RSS

زیبا ترین گل با اولین باد پائیزی پرپر می شود

با وفا ترین دوست به مرور زمان بی  وفا می شود                   

این پرپر شدن از گل نیست از طبیعت است

و این بی وفائی از دوست نیست از روزگار است

(( روزگار نامناسب مردمی ناسازگار  ))

ای دل این شهر عجیب است بیا برگردیم

قصد این قوم فریب است بیا بر گردیم

یک نفر بود در این شهر که ما دل به نگاهش بستیم

خنده است سرد و غریب است بیا برگردیم

                                               گلی شش ماهه و نیلوفری ام

                                               رسیده وقت عشق ودلبری ام

  به پشت در شدم خونین و گفتم

     که من مانند زهرا(س) حیدری ام

هي عنكبوت غم، نتن بهر من تار غصه

كه پروانه ي دل من بالاتر از تو به سوي اوج پرواز مي كند

خيالت را خوش نساز كه نسيم و بادي پروانه ام را به تار تو

 سپارد

چرا كه آن روز باشد لحظه ي  افتادن تو

كه آتش شوق پرواز من به سوي اوج، خواهد سوزاند دام

 پوشالي تو را

نتن بهر من تار غصه...

كه پروانه ي من به اوج فكر مي كند

آري،نقطه ي اوج

كه بي تاب است پروانه ام براي نشستن بر دستان مهربانش

تا خاكستر شود از گرماي عشق و مهربانيش

خداي مهربانم دوستت دارم

پروانه ي دلم به شوق تو به سوي تو مي آيد

مرگ،خوابي شيرين،

در آغوش خاك گرم كه جسم سرد مرا در آغوش ميگيرد

تا همه ي بي مهري ها وسردي ها و نامردي ها را به فراموشي بسپارم.

و با چه محبتي مهرش را نثارم ميكند بي منت.

و باد كه با وزش بر روي خاكم و نوازشي دلنشين آرامم مي كند

و در لابه لاي درختان برايم آوار مي خواند

و درختان برايم دست مي زنند

و حال با اين ياران ديگر احساس تنهايي نخواهم كرد.

مرگ زيباست براي جسم سردم و روح بلند پروازم

كه باز خواهد گشت در آغوش گرم وبي نهايت محبت او.

 ميشه قلب من رو مثل گنبدت طلا كني

سالگرد ارتحال خاتم انبياء و شهادت امام رضا (ع) تسليت باد .

 غمنامه

به غم گفتم برو بيرون از اينجا          بگفتا راضيم از وضع اينجا

بگفتم كلبه دل مال من بود             بگفتا ساكن اين خانه غم بود

بگفتم پس چه ميخاهي زجانم        بگفتا هيچ جز جا و مكانت

بگفتم سيرم از ديدار رويت               بگفتا ميپسندم گفتگويت

بگفتم ساكن پر روئي اي غم            بگفتا بودمت همواره همدم

بگفتا داده ام اين دل اجاره                بگفتا نيست اصلا راه چاره

بگفم تو برو تا شادي آيد                  بگفتا اين نظر ديري نپايد

دوباره خود بيائي جستجويم            بگردي بارها در گرد كويم

بگفتم از كجا اين نكته داني             بگفتا دل گرفتي يك زماني

                ولي پس دادي از روي وسواس

دل من ميشكند

چه دل است اين دل من          

 كه زيك لرزش اشك بر رخ رهگذري

                      يا زناليدن مادر به فراق پسري        

            دل من ميشكند

                    چه كنم دلم از سنگ كه نيست     

         گريه در خلوت دل ننگ كه نيست

                    چه دل است اين دل من       

                 كه  زتردي چو يكي ساقه تاك

                     به شتابي كه تگرگ     

                بشكند ساقه و از هم بدرد پيكر برگ

                    يا به آساني كه يك شاخه گل ميشكند     

               دل من ميشكند

                 هر كجا اشك يتيمي رنجور    

                 ميچكد بر سر مزگان سياه

                هر كجت چشم زني غم زده ياد پسر مانده براه  

        دل من ميشكند

                      در مزاري كه زني ناله كند         

               در عزاي پسرش

                   يا يتيمي كه كند گريه به سوگ پدرش   

         جانم آيد به خروش

                 ور ببينم پر خونين كبوتر را       

      يا يكي بچه گنجشك كه شكسته پرش

دل من ميشكند  

      چه كنم دلم از سنگ كه نيست

حالت دختركي كوچك و تنها و فقير    

  كه به حسرت كند از شيشه اشك

به عروسك نگه گاه به گاه    

      وز دل تنگ كند ناله و آه

دل من ميشكند چه كنم دلم از سنگ كه نيست  

     گريه در خلوت دل ننگ كه نيست

ناله پير زني غم زده و دست تهي            

         كه ندارد نفسي

ضجه مرغ اسير             

              كه كند ناله به كنج قفسي

هق هق مرد غريبي كه بلا ديده بسي

حلت دختر زشتي كه زشرم رو ندارد به  كسي    

     دل من ميشكند

هر كجا در نگه تازه نهالاني خرد        

      كه زستيز پدر و مادر خشم آلود

مي وزد بوي طلاق   

    وز پراگندگي عائله ئي برخيزد

در سرا بانگ فراق         دل من ميشكند

چه كنم دلم از سنگ كه نيست       

    گريه در خلوت دل ننگ كه نيست

آن زماني كه به دنبال شهيد    

       مادر داغ به دل

سينه ميكوبد و مينالد و ميگريد زار 

  همچنان ابر بهار

يا زماني كه نشيند در اشك  

    بر سر سنگ مزار

دل من ميشكند

چه كنم دلم از سنگ كه نيست

گريه در خلوت دل ننگ كه نيست

سالگرد رحلت جانگداز رسول گرامى اسلام خاتم الانبياء حضرت محمد مصطفى

(صلى الله عليه  وآله) و شهادت حضرت امام حسن مجتبىو

و حضرت على بن موسى الرضا(عليهم السلام) را به

 تمامى مسلمانان و دوستداران پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) و

امامان معصوم تسليت مى گوييم.